Kolejny numer czasopisma poświęcony jest zagadnieniom związanym z Geograficznymi Systemami Informacji (GIS) wykorzystywanymi do modelowania i monitoringu w zarządzaniu systemami wodociągowymi i kanalizacyjnymi. Nowoczesne zarządzanie infrastrukturą wodociągową i kanalizacyjną wymaga wdrożenia baz danych typu GIS, tworzenia modeli układów sieciowych oraz planowania i rozwoju systemu monotoringu tych sieci. Już od kilku lat nie trzeba nikogo przekonywać do konieczności stosowania tych narzędzi. GIS jest w tym wypadku wspólną platformą dla zarządzania sieciami i obiektami wodociągowymi i kanalizacyjnymi, dostarczając niezbędnych a jednocześnie aktualnych danych o tej infrastrukturze. Możliwości GIS i zakres jego współpracy z innymi systemami informatycznymi funkcjonującymi w przedsiębiorstwie są dużo większe. Z badań przeprowadzonych w 2007 roku wynika, że GIS jest już wdrażany lub też został wdorożony i jest rozwijany we wszystkich dużych przedsiębiorstwach wodociągów i kanalizacji w Polsce. Dalsze obserwacje pokazują, że systemy tego typu są chętnie wdrażane również w mniejszych przedsiębiorstwach jako podstawa Zintegrowanych Systemów Zarządzania Infrastrukturą Techniczną.
 Obok GIS coraz szerzej wdraża się modele sieci wodociągowych i kanalizacyjnych. Tworzenie modeli sieci jest już zaawansowanym procesem w dużych systemach dystrybucji wody. W wielu przypadkach modele te są już wykorzystywane do wspomagania eksploatacji, rozwoju i modernizacji sieci wodociągowych oraz współpracujących z nimi pompowni i zbiorników.
 Doceniono już potrzebę i wartość monitorowania układów sieciowych zarówno pod względem hydraulicznym (pomiary ciśnienia i przepływu) jak i jakościowym(badania jakości wody). Coraz szerzej rozwija się systemy monotoringu ciągłego, projektując w tym celu stałe stacje pomiarowe. System monitoringu jest obecnie nieodzownym źródłem wiedzy o sieciach. Zapewnia ich diagnozowanie i stwarza podstawy do regulacji oraz sterowania.

         Zbigniew Heidrich
                     Redaktor Naczelny