Biofilmy w systemach dystrybucji wody – przegląd historyczny, przyczyny i konsekwencje Cz. I. Krótka historia o wodzie bezpiecznej
Dorota Kręgiel
  
Słowa kluczowe: systemy dystrybucji wody, woda, biofilmy, uzdatnianie

 
Streszczenie
Biofilmy w sieci dystrybucji można zdefiniować jako niepożądane nagromadzenie materiału biologicznego na różnych powierzchniach
instalacyjnych, co niesie ze sobą poważne konsekwencje związane ze zmianą barwy, zapachu i smaku wody,
a także ze stopniowym niszczeniem materiału rur i złączek. Początkowe próby rozwiązywania problemu biofilmów obejmowały
stosowanie zbiorników sedymentacyjnych oraz czyszczenie sieci dystrybucji. Na przełomie XIX i XX wieku zaczęto
stosowanie techniki filtracji piaskowej i dezynfekcji, co bardzo pomogło ograniczyć ładunek substancji organicznych w wodzie
pitnej. Lepsze zrozumienie przyczyn bioosadzania w systemach dystrybucji wody skutkowało wprowadzaniem różnych
przepisów i wytycznych, które z kolei były czynnikiem napędzającym kierunek wprowadzania nowych metod uzdatniania
wody, nowych materiałów rur i połączeń, wreszcie rozwoju nowych technik analitycznych. Celem tego przeglądu jest omówienie
przyczyn i konsekwencji tworzenia biofilmów z historycznego punktu widzenia, począwszy od pierwszych zapisanych
wydarzeń aż do początków XX wieku.
 


Redakcja GAZ WODA I TECHNIKA SANITARNA
Siedziba redakcji: ul. Czackiego 3/5, pok.216, 00-043 Warszawa
tel./fax 0 22 827 02 49 tel. 22 336 14 07, www.gazwoda.pl
e-mail: gwits@poczta.onet.pl, gazwoda@sigma-not.pl

Wydawnictwo SIGMA-NOT Sp. z o.o.
ul. Ratuszowa 11, 03-450 Warszawa,

Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy, XIII Wydział Gospodarczy, KRS: 0000069968
NIP
: 524 030 35 01
Kapitał zakładowy: 752 361,80 zł 

Na naszej witrynie wykorzystujemy pliki cookies w celu realizacji usług oraz gromadzenia informacji związanych z korzystaniem ze strony.

Plikami cookies możesz zarządzać w opcjach przeglądarki, z której korzystasz. Więcej informacji znajdziesz tutaj.